piekielnik

Polish

Etymology

    From piekło (“hell”) + -nik. Compare Czech pekelník.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pjɛˈkjɛl.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlɲik
    • Syllabification: pie‧kiel‧nik

    Noun

    piekielnik m pers (female equivalent piekielnica)

    1. hothead, spitfire (short-tempered, quarrelsome person)
      Synonyms: awanturnik, kłótnik, złośnik, nerwus, paliwoda, raptus

    Declension

    Declension of piekielnik
    singular plural
    nominative piekielnik piekielnicy, piekielniki1
    genitive piekielnika piekielników
    dative piekielnikowi piekielnikom
    accusative piekielnika piekielników
    instrumental piekielnikiem piekielnikami
    locative piekielniku piekielnikach
    vocative piekielniku piekielnicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “piekielnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)