piastun

Polish

Etymology

    From piastować + -un.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈpjas.tun/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -astun
    • Syllabification: pias‧tun

    Noun

    piastun m pers (female equivalent piastunka)

    1. (literary) man who looks after children
    2. (historical) in early medieval Poland, a high-ranking official responsible for the upbringing of royal children
    3. (rare, obsolete) young boy whom one is caring for or raising

    Declension

    Declension of piastun
    singular plural
    nominative piastun piastuni, piastunowie, piastuny1
    genitive piastuna piastunów
    dative piastunowi piastunom
    accusative piastuna piastunów
    instrumental piastunem piastunami
    locative piastunie piastunach
    vocative piastunie piastuni, piastunowie

    1Deprecative.

    Noun

    piastun m animal (female equivalent piastunka)

    1. (hunting) male bear cub under the care of his mother
    2. (hunting) male wolf that watches over his pack's cubs while their parents are hunting

    Declension

    Declension of piastun
    singular plural
    nominative piastun piastuny
    genitive piastuna piastunów
    dative piastunowi piastunom
    accusative piastuna piastuny
    instrumental piastunem piastunami
    locative piastunie piastunach
    vocative piastunie piastuny

    Noun

    piastun m inan

    1. (Chełmno) stake used to hold up young trees

    Further reading

    • “piastun”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “piastun”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Gustaw Pobłocki (1887), “piastun”, in Słownik kaszubski z dodatkiem idyotyzmów chełmińskich i kociewskich (in Polish), 2 edition, Chełmno, page 137