pişman

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish پشیمان, borrowed from Classical Persian پَشِیمَان (pašīmān).

    Pronunciation

    • IPA(key): /piʃˈman/

    Adjective

    pişman

    1. regretful, remorseful, sorry
      Synonym: nadim

    Declension

    Predicative forms of pişman
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) pişmanım pişman mıyım?
    sen (you are) pişmansın pişman mısın?
    o (he/she/it is) pişman / pişmandır pişman mı?
    biz (we are) pişmanız pişman mıyız?
    siz (you are) pişmansınız pişman mısınız?
    onlar (they are) pişman(lar) pişman(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) pişmandım pişman mıydım?
    sen (you were) pişmandın pişman mıydın?
    o (he/she/it was) pişmandı pişman mıydı?
    biz (we were) pişmandık pişman mıydık?
    siz (you were) pişmandınız pişman mıydınız?
    onlar (they were) pişmandılar pişman mıydılar?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) pişmanmışım pişman mıymışım?
    sen (you were) pişmanmışsın pişman mıymışsın?
    o (he/she/it was) pişmanmış pişman mıymış?
    biz (we were) pişmanmışız pişman mıymışız?
    siz (you were) pişmanmışsınız pişman mıymışsınız?
    onlar (they were) pişmanmışlar pişman mıymışlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) pişmansam pişman mıysam?
    sen (if you) pişmansan pişman mıysan?
    o (if he/she/it) pişmansa pişman mıysa?
    biz (if we) pişmansak pişman mıysak?
    siz (if you) pişmansanız pişman mıysanız?
    onlar (if they) pişmansalar pişman mıysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Derived terms