permutacja

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin permūtātiō.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pɛr.muˈta.t͡sja/
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: per‧mu‧ta‧cja

    Noun

    permutacja f

    1. (mathematics) permutation (one-to-one mapping)
    2. (combinatorics) permutation (ordering of a set of distinct elements)

    Declension

    Declension of permutacja
    singular plural
    nominative permutacja permutacje
    genitive permutacji permutacji, permutacyj1
    dative permutacji permutacjom
    accusative permutację permutacje
    instrumental permutacją permutacjami
    locative permutacji permutacjach
    vocative permutacjo permutacje

    1Archaic.

    Derived terms

    adjective
    • permutacyjny

    Further reading

    • “permutacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)