perkuti

Esperanto

Etymology

    Derived from Latin percutiō (“to strike, pierce through”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /perˈkuti/
    • Rhymes: -uti
    • Syllabification: per‧ku‧ti

    Verb

    perkuti (present perkutas, past perkutis, future perkutos, conditional perkutus, volitive perkutu)

    1. (transitive) to percuss

    Conjugation

    Conjugation of perkuti
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense perkutas perkutis perkutos
    active participle perkutanta perkutantaj perkutinta perkutintaj perkutonta perkutontaj
    acc. perkutantan perkutantajn perkutintan perkutintajn perkutontan perkutontajn
    passive participle perkutata perkutataj perkutita perkutitaj perkutota perkutotaj
    acc. perkutatan perkutatajn perkutitan perkutitajn perkutotan perkutotajn
    nominal active participle perkutanto perkutantoj perkutinto perkutintoj perkutonto perkutontoj
    acc. perkutanton perkutantojn perkutinton perkutintojn perkutonton perkutontojn
    nominal passive participle perkutato perkutatoj perkutito perkutitoj perkutoto perkutotoj
    acc. perkutaton perkutatojn perkutiton perkutitojn perkutoton perkutotojn
    adverbial active participle perkutante perkutinte perkutonte
    adverbial passive participle perkutate perkutite perkutote
    infinitive perkuti imperative perkutu conditional perkutus

    Derived terms

    Descendants

    • Ido: perkutar