perculsus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of percellō.

Participle

perculsus (feminine perculsa, neuter perculsum); first/second-declension participle

  1. beaten down
  2. overturned or upset
  3. struck
  4. overthrown

Declension

First/second-declension adjective.

Noun

perculsus m (genitive perculsūs); fourth declension

  1. shock, crash, disturbance, collision
    Synonyms: tumultus, rebellio, inquies, seditio, concursus, inquiētūdō, fragor
    Antonyms: quies, otium, tranquillitas, serenitas, pax

Declension

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative perculsus perculsūs
genitive perculsūs perculsuum
dative perculsuī perculsibus
accusative perculsum perculsūs
ablative perculsū perculsibus
vocative perculsus perculsūs

References

  • “perculsus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • perculsus in Enrico Olivetti, editor (2003-2026), Dizionario Latino, Olivetti Media Communication
  • “perculsus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • “perculsus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
    • to be completely prostrated by fear: metu fractum et debilitatum, perculsum esse
    • to be cast down, discouraged, in despair: animo esse humili, demisso (more strongly animo esse fracto, perculso et abiecto) (Att. 3. 2)