perć
See also: Appendix:Variations of "perc"
Polish
Etymology
A word belonging to the Wallachian vocabulary of wandering mountain shepherds; further origin uncertain.[1] Compare Czech prť.
Pronunciation
Audio: (file) - Rhymes: -ɛrt͡ɕ
- Syllabification: perć
Noun
perć f (related adjective perciowy)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | perć | perci, percie |
| genitive | perci | perci |
| dative | perci | perciom |
| accusative | perć | perci, percie |
| instrumental | percią | perciami |
| locative | perci | perciach |
| vocative | perci | perci, percie |
References
- ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “perć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
Further reading
- “perć”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
- “perć”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
- Brückner, Aleksander (1927), “perć”, in Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), Warsaw: Wiedza Powszechna
- Leon Rzeszowski (1891), “perć”, in “Spis wyrazów ludowych z okolic Żywca”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności[3], volume 4, Krakow: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 358