peditatus

Latin

Etymology 1

    From pedes + -ātus (forming nouns).

    Pronunciation

    Noun

    peditātus m (genitive peditātūs); fourth declension

    1. (military, collective) foot soldiers, infantry
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative peditātus peditātūs
    genitive peditātūs peditātuum
    dative peditātuī peditātibus
    accusative peditātum peditātūs
    ablative peditātū peditātibus
    vocative peditātus peditātūs
    See also

    Etymology 2

      From pedes + -ātus (forming adjectives).

      Pronunciation

      Adjective

      peditātus (feminine peditāta, neuter peditātum); first/second-declension adjective

      1. composed of foot soldiers
      2. of, or pertaining to, infantry
      Declension

      First/second-declension adjective.

      singular plural
      masculine feminine neuter masculine feminine neuter
      nominative peditātus peditāta peditātum peditātī peditātae peditāta
      genitive peditātī peditātae peditātī peditātōrum peditātārum peditātōrum
      dative peditātō peditātae peditātō peditātīs
      accusative peditātum peditātam peditātum peditātōs peditātās peditāta
      ablative peditātō peditātā peditātō peditātīs
      vocative peditāte peditāta peditātum peditātī peditātae peditāta

      References