paszczur

Polish

Etymology

    From paszcza + -ur.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈpaʂ.t͡ʂur/
    • Rhymes: -aʂt͡ʂur
    • Syllabification: pasz‧czur

    Noun

    paszczur m animal

    1. (slang, humorous) a very ugly person; horseface
      Synonyms: brzydal, brzydula, pasztet

    Declension

    Declension of paszczur
    singular plural
    nominative paszczur paszczury
    genitive paszczura paszczurów
    dative paszczurowi paszczurom
    accusative paszczura paszczury
    instrumental paszczurem paszczurami
    locative paszczurze paszczurach
    vocative paszczurze paszczury

    Further reading

    • “paszczur”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)