parkingowy

Polish

Etymology

    From parking + -owy.

    Pronunciation

    • IPA(key): /par.kiŋˈɡɔ.vɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: par‧kin‧go‧wy

    Adjective

    parkingowy (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) car park, parking lot (outdoor area or a building where cars may be parked)

    Declension

    Declension of parkingowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative parkingowy parkingowa parkingowe parkingowi parkingowe
    genitive parkingowego parkingowej parkingowego parkingowych
    dative parkingowemu parkingowej parkingowemu parkingowym
    accusative parkingowego parkingowy parkingową parkingowe parkingowych parkingowe
    instrumental parkingowym parkingową parkingowym parkingowymi
    locative parkingowym parkingowej parkingowym parkingowych

    Noun

    parkingowy m pers

    1. (nominalized) car park warden, parking attendant, parking warden, valet (person who guards a parking lot and collects parking fees)

    Declension

    Declension of parkingowy
    singular plural
    nominative parkingowy parkingowi, parkingowe1
    genitive parkingowego parkingowych
    dative parkingowemu parkingowym
    accusative parkingowego parkingowych
    instrumental parkingowym parkingowymi
    locative parkingowym parkingowych
    vocative parkingowy parkingowi

    1Deprecative.

    nouns
    verbs

    Further reading

    • “parkingowy I”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “parkingowy II”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “parkingowy”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)