pantomim
Romanian
Etymology
Borrowed from French pantomime.
Noun
pantomim m (plural pantomimi)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | pantomim | pantomimul | pantomimi | pantomimii |
| genitive-dative | pantomim | pantomimului | pantomimi | pantomimilor |
| vocative | pantomimule | pantomimilor | ||
Swedish
Noun
pantomim c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | pantomim | pantomims |
| definite | pantomimen | pantomimens | |
| plural | indefinite | pantomimer | pantomimers |
| definite | pantomimerna | pantomimernas |
See also
References
- “pantomim”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)
- “pantomim”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)
- “pantomim”, in Svenska Akademiens ordbok [Dictionary of the Swedish Academy] (in Swedish)