pangantin

Tausug

Etymology

Borrowed from Malay pengantin, from Classical Malay penganten, pengantin, from Javanese ꦥꦔꦤ꧀ꦠꦺꦤ꧀ (pangantèn, “bride, groom”), from Old Javanese paṅantyan (“waiting place”).

Pronunciation

  • (Sinūgan Parianun) IPA(key): /paŋantin/ [pa.ŋɑ̃n̪ˈt̪in̪]
  • Rhymes: -in
  • Syllabification: pa‧ngan‧tin

Noun

pangantin (Sulat Sūg spelling فَڠَنْتِنْ)

  1. bride (female)
  2. groom or bridegroom (male)
    In pangantin babai subay diꞌ magkatawa bang adlaw pagtiyaun.
    The bride should not laugh on the day of the wedding.

Derived terms

  • magpangantin
  • pangantinun