pandant
Latin
Verb
pandant
- third-person plural present active subjunctive of pandÅ
Romanian
Etymology
Noun
pandant n (plural pandante)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | pandant | pandantul | pandante | pandantele |
| genitive-dative | pandant | pandantului | pandante | pandantelor |
| vocative | pandantule | pandantelor | ||