pachać

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *pāxàti.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /pa(ː)xat͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /paxat͡ɕʲ/, /pɒxat͡ɕʲ/

    Verb

    pachać impf (perfective spachać)

    1. to commit, to perpetrate, to do
      Synonym: poczynać
      • 1930 [c. 1455], “IV Reg”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, 17, 40:
        Szlyvbu... nye zapomynaycye any czcycye bogow czvdzich... Ale ony nye posluchaly, nyszly podle obiczaia swego drzewyeyszego pachaly (iuxta consuetudinem suam pristinam perpetrabant)
        [Ślubu... nie zapominajcie ani czcicie bogow cudzych... Ale oni nie posłuchali, niżli podle obyczaja swego drzewiejszego pachali (iuxta consuetudinem suam pristinam perpetrabant)]

    References