ozdobnik

Polish

Etymology

    From ozdobić + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔˈzdɔb.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔbɲik
    • Syllabification: o‧zdob‧nik

    Noun

    ozdobnik m inan

    1. decoration, adornment
      Synonym: ozdoba
    2. (music) ornament
    3. (architecture) ornament
      Synonym: ornament

    Declension

    Declension of ozdobnik
    singular plural
    nominative ozdobnik ozdobniki
    genitive ozdobnika ozdobników
    dative ozdobnikowi ozdobnikom
    accusative ozdobnik ozdobniki
    instrumental ozdobnikiem ozdobnikami
    locative ozdobniku ozdobnikach
    vocative ozdobniku ozdobniki

    Further reading

    • “ozdobnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “ozdobnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)