owocnik

Polish

Etymology

    From owoc + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔˈvɔt͡s.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔt͡sɲik
    • Syllabification: o‧woc‧nik

    Noun

    owocnik m inan

    1. (mycology) sporocarp

    Declension

    Declension of owocnik
    singular plural
    nominative owocnik owocniki
    genitive owocnika owocników
    dative owocnikowi owocnikom
    accusative owocnik owocniki
    instrumental owocnikiem owocnikami
    locative owocniku owocnikach
    vocative owocniku owocniki

    Noun

    owocnik m animal

    1. any bat of the genus Aethalops

    Declension

    Declension of owocnik
    singular plural
    nominative owocnik owocniki
    genitive owocnika owocników
    dative owocnikowi owocnikom
    accusative owocnika owocniki
    instrumental owocnikiem owocnikami
    locative owocniku owocnikach
    vocative owocniku owocniki

    Further reading

    • “owocnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “owocnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)