owczarz

Polish

Etymology

    From owca + -arz. Compare South Slavic and Russian овчар.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɔf.t͡ʂaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔft͡ʂaʂ
    • Syllabification: ow‧czarz

    Noun

    owczarz m pers (female equivalent owczarka)

    1. a man who raises or tends sheep; a sheep breeder; a shepherd

    Declension

    Declension of owczarz
    singular plural
    nominative owczarz owczarze
    genitive owczarza owczarzy, owczarzów1
    dative owczarzowi owczarzom
    accusative owczarza owczarzy, owczarzów1
    instrumental owczarzem owczarzami
    locative owczarzu owczarzach
    vocative owczarzu owczarze

    1Rare.

    Further reading

    • “owczarz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “owczarz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)