ovin

Finnish

Noun

ovin

  1. instructive plural of ovi

Anagrams

French

Etymology

    Learned borrowing from Latin ovīnus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔ.vɛ̃/
    • Audio (France (Lyon)):(file)

    Adjective

    ovin (feminine ovine, masculine plural ovins, feminine plural ovines)

    1. (relational) sheep; ovine

    Noun

    ovin m (plural ovins)

    1. ovine (a sheep)

    Further reading

    Anagrams

    Krio

    Etymology

    From English oven.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ó.vìn/

    Noun

    óvìn

    1. oven

    References

    1. ^ Fyle, Clifford N.; Jones, Eldred D. (1980), A Krio-English dictionary, USA: Oxford University Press, →ISBN, page 269

    Middle English

    Noun

    ovin

    1. (Lincolnshire, West Riding) alternative form of oven (“oven”)

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from French ovin.

      Adjective

      ovin m or n (feminine singular ovină, masculine plural ovini, feminine/neuter plural ovine)

      1. ovine

      Declension

      Declension of ovin
      singular plural
      masculine neuter feminine masculine neuter feminine
      nominative-
      accusative
      indefinite ovin ovină ovini ovine
      definite ovinul ovina ovinii ovinele
      genitive-
      dative
      indefinite ovin ovine ovini ovine
      definite ovinului ovinei ovinilor ovinelor