ostoit
Romanian
Etymology
Past participle of ostoi.
Adjective
ostoit m or n (feminine singular ostoită, masculine plural ostoiți, feminine/neuter plural ostoite)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | ostoit | ostoită | ostoiți | ostoite | ||
| definite | ostoitul | ostoita | ostoiții | ostoitele | |||
| genitive- dative |
indefinite | ostoit | ostoite | ostoiți | ostoite | ||
| definite | ostoitului | ostoitei | ostoiților | ostoitelor | |||
Verb
ostoit (past participle of ostoi)
- past participle of ostoi
References
- ostoit in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN