osebiciune
Romanian
Etymology
Etymology tree
Noun
osebiciune f (plural osebiciuni)
- (obsolete) isolation
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | osebiciune | osebiciunea | osebiciuni | osebiciunile |
| genitive-dative | osebiciuni | osebiciunii | osebiciuni | osebiciunilor |
| vocative | osebiciune, osebiciuneo | osebiciunilor | ||
References
- osebiciune in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN