osebiciune

Romanian

Etymology

    From osebi + -ciune.

    Noun

    osebiciune f (plural osebiciuni)

    1. (obsolete) isolation

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative osebiciune osebiciunea osebiciuni osebiciunile
    genitive-dative osebiciuni osebiciunii osebiciuni osebiciunilor
    vocative osebiciune, osebiciuneo osebiciunilor

    References

    • osebiciune in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN