os tympanicum
Latin
Etymology
From os (“bone”) + tympanicus (“tympanic”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈɔs tymˈpa.nɪ.kũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈɔs timˈpaː.ni.kum]
Noun
os tympanicum n (genitive ossis tympanicī); third declension
- (anatomy) tympanic bone
- 1864, Jan van der Hoeven, Philosophia Zoologica[1], E. J. Brill, page 176:
- Os tympanicum in Cetaceis magnum est, eburneae fere duritiei, et ossi petroso tantum cartilagine interposita junctum (d).
- The tympanic bone in Cetaceans is large, almost as hard as ivory, and connected to the petrous bone only by intervening cartilage (d).
Declension
Third-declension noun (neuter, i-stem) with a second-declension adjective.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | os tympanicum | ossa tympanica ossua tympanica |
| genitive | ossis tympanicī | ossium tympanicōrum ossuum tympanicōrum |
| dative | ossī tympanicō | ossibus tympanicīs |
| accusative | os tympanicum | ossa tympanica ossua tympanica |
| ablative | osse tympanicō | ossibus tympanicīs |
| vocative | os tympanicum | ossa tympanica ossua tympanica |
Descendants
- → English: tympanic bone (calque)