orfografia

Ingrian

Etymology

    Borrowed from Russian орфография (orfografija).

    Pronunciation

    • (Ala-Laukaa) IPA(key): /ˈorfo.ɡrɑfiɑ/, [ˈo̞rfŏ̞ˌɡrɑfeː]
    • (Soikkola) IPA(key): /ˈorfo.ɡrɑfiɑ/, [ˈo̞rfo̞ˌkrɑfiɑ]
    • Rhymes: -ɑfeː, -ɑfiɑ
    • Hyphenation: or‧fo‧gra‧fi‧a

    Noun

    orfografia

    1. orthography
      • 1936, V. I. Junus, Iƶoran Keelen Grammatikka‎[1], Leningrad: Riikin Ucebno-pedagogiceskoi Izdateljstva, page 49:
        Täl sanoin jakamisel eri tiippoiks ono suur merkitös orfografialle, sentää ku vaa näijen tarkastammiin voip antaa kirjutospraavilat, kumpia mööt sanat pittää kirjuttaa.
        This division of the words into various types has a big significance to the orthography, because only the inspection of these can give rules of writing, by means of which one needs to write the words.

    Declension

    Declension of orfografia (type 3/kana, no gradation)
    singular plural
    nominative orfografia orfografiat
    genitive orfografian orfografioin
    partitive orfografiaa orfografioja
    illative orfografiaa orfografioihe
    inessive orfografiaas orfografiois
    elative orfografiast orfografioist
    allative orfografialle orfografioille
    adessive orfografiaal orfografioil
    ablative orfografialt orfografioilt
    translative orfografiaks orfografioiks
    essive orfografianna, orfografiaan orfografioinna, orfografioin
    exessive1) orfografiant orfografioint
    1) obsolete
    *) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)
    **) the comitative is formed by adding the suffix -ka? or -kä? to the genitive.