ordynans

Polish

Etymology

    Borrowed from French ordonnance.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔrˈdɘ.nans/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘnans
    • Syllabification: or‧dy‧nans

    Noun

    ordynans m pers

    1. (historical) batman, orderly (a servant or valet to a military officer)

    Declension

    Declension of ordynans
    singular plural
    nominative ordynans ordynansi, ordynansy1
    genitive ordynansa ordynansów
    dative ordynansowi ordynansom
    accusative ordynansa ordynansów
    instrumental ordynansem ordynansami
    locative ordynansie ordynansach
    vocative ordynansie ordynansi

    1Deprecative.

    Noun

    ordynans m inan

    1. (archaic) order, edict
      Synonyms: rozkaz, zarządzenie
    2. (archaic) detail, shift
      Synonyms: dyżur, służba

    Declension

    Declension of ordynans
    singular plural
    nominative ordynans ordynanse
    genitive ordynansu ordynansów
    dative ordynansowi ordynansom
    accusative ordynans ordynanse
    instrumental ordynansem ordynansami
    locative ordynansie ordynansach
    vocative ordynansie ordynanse

    Derived terms

    adjective
    • ordynansowy

    Further reading

    • “ordynans”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “ordynans”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)