ordinari

Catalan

Etymology

    Learned borrowing from Latin ōrdinārius. First attested in the 14th century.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): (Northern, Central) [ur.diˈna.ɾi]
    • IPA(key): (Balearic, Northwestern) [or.diˈna.ɾi]
    • IPA(key): (Valencia) [oɾ.ðiˈna.ɾi]
    • Audio (Barcelona):(file)
    • Rhymes: -aɾi

    Adjective

    ordinari (feminine ordinària, masculine plural ordinaris, feminine plural ordinàries)

    1. ordinary

    Derived terms

    References

    1. ^ “ordinari”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026

    Further reading

    Italian

    Pronunciation

    • IPA(key): /or.diˈna.ri/
    • Rhymes: -ari
    • Hyphenation: or‧di‧nà‧ri

    Adjective

    ordinari

    1. masculine plural of ordinario

    Anagrams

    Latin

    Pronunciation

    Verb

    ōrdinārī

    1. present passive infinitive of ōrdinō