orbiciune

Romanian

Etymology

    From orbi + -ciune.

    Noun

    orbiciune f (plural orbiciuni)

    1. (obsolete) blindness

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative orbiciune orbiciunea orbiciuni orbiciunile
    genitive-dative orbiciuni orbiciunii orbiciuni orbiciunilor
    vocative orbiciune, orbiciuneo orbiciunilor

    References

    • orbiciune in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN