oratoriu
Romanian
Etymology
Etymology tree
Learned borrowing from Latin oratorius.
Adjective
oratoriu m or n (feminine singular oratorie, plural oratorii)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | oratoriu | oratorie | oratorii | oratorii | ||
| definite | oratoriul | oratoria | oratoriii | oratoriile | |||
| genitive- dative |
indefinite | oratoriu | oratorii | oratorii | oratorii | ||
| definite | oratoriului | oratoriei | oratoriilor | oratoriilor | |||