oprych

See also: Oprych

Polish

Etymology

    Back-formation from opryszek.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɔ.prɘx/
    • Rhymes: -ɔprɘx
    • Syllabification: o‧prych
    • Homophone: Oprych

    Noun

    oprych m pers

    1. (Warsaw) petty criminal, hoodlum, brawler, or thug
      Synonyms: see Thesaurus:złodziej, Thesaurus:złoczyńca

    Declension

    Declension of oprych
    singular plural
    nominative oprych oprychy, oprychowie
    genitive oprycha oprychów
    dative oprychowi oprychom
    accusative oprycha oprychów
    instrumental oprychem oprychami
    locative oprychu oprychach
    vocative oprychu oprychy, oprychowie

    Further reading

    • “oprych”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “oprych”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)