oppebie

Danish

Etymology

From oppe (“up”) +‎ bie (“to wait”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ɔpəbiːə/, [ˈʌb̥əˌb̥iːi]

Verb

oppebie (past tense oppebiede, past participle oppebiet)

  1. (archaic) to await

Conjugation

Conjugation of oppebie
active passive
infinitive oppebie oppebies
present oppebier oppebies
past oppebiede oppebiedes
imperative oppebi —
participle
present oppebiende
past (have / havde) oppebiet
gerund oppebien

References