opowiadacz

Polish

Alternative forms

Etymology

    From opowiadać + -acz. First attested in 1561.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔ.pɔˈvja.dat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -adat͡ʂ
    • Syllabification: o‧po‧wia‧dacz

    Noun

    opowiadacz m pers (female equivalent opowiadaczka)

    1. announcer; narrator; teller (one who makes something known or tells about something)

    Declension

    Declension of opowiadacz
    singular plural
    nominative opowiadacz opowiadacze
    genitive opowiadacza opowiadaczy, opowiadaczów
    dative opowiadaczowi opowiadaczom
    accusative opowiadacza opowiadaczy, opowiadaczów
    instrumental opowiadaczem opowiadaczami
    locative opowiadaczu opowiadaczach
    vocative opowiadaczu opowiadacze
    verbs

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “opowiedacz, opowiadacz”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading