operosissimus

Latin

Etymology

    From operōsus + -issimus.

    Pronunciation

    Adjective

    operōsissimus (feminine operōsissima, neuter operōsissimum); first/second-declension adjective

    1. superlative degree of operōsus
      • 1990, “Acta Congregationum, VIII. Victorien Venetorum”, in Acta Apostolicae Sedis‎[1], Vatican City: Typis Polyglottis Vaticanis, archived from the original on 15 September 2026, page 112:
        Vir operosissimus, semper hilaris, omnium amicus, in omnibus religiosis concursibus assiduus […]
        A man most active, always cheerful, friend to all, assiduous in all religious assemblies […]

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative operōsissimus operōsissima operōsissimum operōsissimī operōsissimae operōsissima
    genitive operōsissimī operōsissimae operōsissimī operōsissimōrum operōsissimārum operōsissimōrum
    dative operōsissimō operōsissimae operōsissimō operōsissimīs
    accusative operōsissimum operōsissimam operōsissimum operōsissimōs operōsissimās operōsissima
    ablative operōsissimō operōsissimā operōsissimō operōsissimīs
    vocative operōsissime operōsissima operōsissimum operōsissimī operōsissimae operōsissima