opbakken
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈɔˌbɑ.kə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: op‧bak‧ken
Verb
opbakken
- (transitive) to reheat by pan-frying
Conjugation
| Conjugation of opbakken (weak with strong past participle, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | opbakken | |||
| past singular | bakte op | |||
| past participle | opgebakken | |||
| infinitive | opbakken | |||
| gerund | opbakken n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | bak op | bakte op | opbak | opbakte |
| 2nd person sing. (jij) | bakt op, bak op2 | bakte op | opbakt | opbakte |
| 2nd person sing. (u) | bakt op | bakte op | opbakt | opbakte |
| 2nd person sing. (gij) | bakt op | bakte op | opbakt | opbakte |
| 3rd person singular | bakt op | bakte op | opbakt | opbakte |
| plural | bakken op | bakten op | opbakken | opbakten |
| subjunctive sing.1 | bakke op | bakte op | opbakke | opbakte |
| subjunctive plur.1 | bakken op | bakten op | opbakken | opbakten |
| imperative sing. | bak op | |||
| imperative plur.1 | bakt op | |||
| participles | opbakkend | opgebakken | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||