onderrijdbaar

Dutch

Etymology

From onder- +‎ rijdbaar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɔndərˈrɛi̯t.baːr/
  • Hyphenation: on‧der‧rijd‧baar

Adjective

onderrijdbaar (comparative onderrijdbaarder, superlative onderrijdbaarst)

  1. able to be driven from underneath

Declension

Declension of onderrijdbaar
uninflected onderrijdbaar
inflected onderrijdbare
comparative onderrijdbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial onderrijdbaar onderrijdbaarder het onderrijdbaarst
het onderrijdbaarste
indefinite m./f. sing. onderrijdbare onderrijdbaardere onderrijdbaarste
n. sing. onderrijdbaar onderrijdbaarder onderrijdbaarste
plural onderrijdbare onderrijdbaardere onderrijdbaarste
definite onderrijdbare onderrijdbaardere onderrijdbaarste
partitive onderrijdbaars onderrijdbaarders —