onchristelijk

Dutch

Etymology

From on- +‎ christelijk.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɔnˈkrɪs.tə.lək/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: on‧chris‧te‧lijk

Adjective

onchristelijk (not comparable)

  1. unchristian
  2. (figurative) uncouth, unorthodox, at odds with public decency
    op een onchristelijk tijdstip ― at a time nobody should be expected to perform a specific action

Declension

Declension of onchristelijk
uninflected onchristelijk
inflected onchristelijke
comparative —
positive
predicative/adverbial onchristelijk
indefinite m./f. sing. onchristelijke
n. sing. onchristelijk
plural onchristelijke
definite onchristelijke
partitive onchristelijks