onbring

Old English

Alternative forms

  • anbring, onbringc

Etymology

From on (“in, on, to”) +‎ bring (“gift, offering”).

Pronunciation

  • IPA(key): /onˈbrinɡ/, [onˈbriŋɡ]

Noun

onbring m

  1. instigation, incitement

Declension

Strong a-stem:

singular plural
nominative onbring onbringas
accusative onbring onbringas
genitive onbringes onbringa
dative onbringe onbringum

Further reading