onafgebroken

Dutch

Etymology

From on- +‎ afgebroken, past participle of afbreken.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɔnˈɑf.xə.broː.kə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: on‧af‧ge‧bro‧ken

Adjective

onafgebroken (not comparable)

  1. uninterrupted, continuous
    Synonyms: non-stop, voortdurend, ononderbroken
    Ze zijn het vandaag na een dag en nacht onafgebroken onderhandelen erover eens geworden. ― After a day and night of continuous negotiations, they reached an agreement today.

Declension

Declension of onafgebroken
uninflected onafgebroken
inflected onafgebroken
comparative —
positive
predicative/adverbial onafgebroken
indefinite m./f. sing. onafgebroken
n. sing. onafgebroken
plural onafgebroken
definite onafgebroken
partitive onafgebrokens

Derived terms