omamienie

Polish

Etymology

    From omamić + -enie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔ.maˈmjɛ.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛ
    • Syllabification: o‧ma‧mie‧nie

    Noun

    omamienie n

    1. (countable) befuddlement, beguilement

    Declension

    Declension of omamienie
    singular plural
    nominative omamienie omamienia
    genitive omamienia omamień
    dative omamieniu omamieniom
    accusative omamienie omamienia
    instrumental omamieniem omamieniami
    locative omamieniu omamieniach
    vocative omamienie omamienia

    Noun

    omamienie n

    1. (uncountable) verbal noun of omamić

    Declension

    Declension of omamienie
    singular
    nominative omamienie
    genitive omamienia
    dative omamieniu
    accusative omamienie
    instrumental omamieniem
    locative omamieniu
    vocative omamienie

    Further reading

    • “omamienie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “omamienie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)