olma

See also: õlma, ólma, and ȭlma

Azerbaijani

Etymology

    From ol- + -ma.

    Pronunciation

    • Hyphenation: ol‧ma

    Noun

    olmá (definite accusative olmanı, plural olmalar)

    1. verbal noun of olmaq

    Declension

    Declension of olma
    singular plural
    nominative olmaolmalar
    definite accusative olmanıolmaları
    dative olmayaolmalara
    locative olmadaolmalarda
    ablative olmadanolmalardan
    definite genitive olmanınolmaların
    Possessive forms of olma
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) olmam olmalarım
    sənin (“your”) olman olmaların
    onun (“his/her/its”) olması olmaları
    bizim (“our”) olmamız olmalarımız
    sizin (“your”) olmanız olmalarınız
    onların (“their”) olması or olmaları olmaları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) olmamı olmalarımı
    sənin (“your”) olmanı olmalarını
    onun (“his/her/its”) olmasını olmalarını
    bizim (“our”) olmamızı olmalarımızı
    sizin (“your”) olmanızı olmalarınızı
    onların (“their”) olmasını or olmalarını olmalarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) olmama olmalarıma
    sənin (“your”) olmana olmalarına
    onun (“his/her/its”) olmasına olmalarına
    bizim (“our”) olmamıza olmalarımıza
    sizin (“your”) olmanıza olmalarınıza
    onların (“their”) olmasına or olmalarına olmalarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) olmamda olmalarımda
    sənin (“your”) olmanda olmalarında
    onun (“his/her/its”) olmasında olmalarında
    bizim (“our”) olmamızda olmalarımızda
    sizin (“your”) olmanızda olmalarınızda
    onların (“their”) olmasında or olmalarında olmalarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) olmamdan olmalarımdan
    sənin (“your”) olmandan olmalarından
    onun (“his/her/its”) olmasından olmalarından
    bizim (“our”) olmamızdan olmalarımızdan
    sizin (“your”) olmanızdan olmalarınızdan
    onların (“their”) olmasından or olmalarından olmalarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) olmamın olmalarımın
    sənin (“your”) olmanın olmalarının
    onun (“his/her/its”) olmasının olmalarının
    bizim (“our”) olmamızın olmalarımızın
    sizin (“your”) olmanızın olmalarınızın
    onların (“their”) olmasının or olmalarının olmalarının

    Verb

    ólma

    1. negative second-person singular imperative of olmaq

    Dacian

    Etymology

    (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

    Noun

    olma

    1. The edible danewort plant.

    Descendants

    • Latin: olma

    Latin

    Etymology

      Borrowed from Dacian olma.

      Pronunciation

      Noun

      olma f (genitive olmae); first declension

      1. The plant ebulum among the Dacians

      Declension

      First-declension noun.

      singular plural
      nominative olma olmae
      genitive olmae olmārum
      dative olmae olmīs
      accusative olmam olmās
      ablative olmā olmīs
      vocative olma olmae

      References

      • “olma”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • “olma”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

      Romansh

      Etymology

      From Latin anima, possibly through a dissimilated Vulgar Latin form *alima. Compare to Italian, Spanish and Portuguese alma.

      Pronunciation

      • IPA(key): [ˈolmə]

      Noun

      olma f (plural olmas)

      1. soul

      Turkish

      Pronunciation

      • IPA(key): /oɫmɑ/

      Noun

      olma (definite accusative olmayı, plural olmalar)

      1. verbal noun of olmak

      Declension

      Declension of olma
      singular plural
      nominative olma olmalar
      definite accusative olmayı olmaları
      dative olmaya olmalara
      locative olmada olmalarda
      ablative olmadan olmalardan
      genitive olmanın olmaların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular olmam olmalarım
      2nd singular olman olmaların
      3rd singular olması olmaları
      1st plural olmamız olmalarımız
      2nd plural olmanız olmalarınız
      3rd plural olmaları olmaları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular olmamı olmalarımı
      2nd singular olmanı olmalarını
      3rd singular olmasını olmalarını
      1st plural olmamızı olmalarımızı
      2nd plural olmanızı olmalarınızı
      3rd plural olmalarını olmalarını
      dative
      singular plural
      1st singular olmama olmalarıma
      2nd singular olmana olmalarına
      3rd singular olmasına olmalarına
      1st plural olmamıza olmalarımıza
      2nd plural olmanıza olmalarınıza
      3rd plural olmalarına olmalarına
      locative
      singular plural
      1st singular olmamda olmalarımda
      2nd singular olmanda olmalarında
      3rd singular olmasında olmalarında
      1st plural olmamızda olmalarımızda
      2nd plural olmanızda olmalarınızda
      3rd plural olmalarında olmalarında
      ablative
      singular plural
      1st singular olmamdan olmalarımdan
      2nd singular olmandan olmalarından
      3rd singular olmasından olmalarından
      1st plural olmamızdan olmalarımızdan
      2nd plural olmanızdan olmalarınızdan
      3rd plural olmalarından olmalarından
      genitive
      singular plural
      1st singular olmamın olmalarımın
      2nd singular olmanın olmalarının
      3rd singular olmasının olmalarının
      1st plural olmamızın olmalarımızın
      2nd plural olmanızın olmalarınızın
      3rd plural olmalarının olmalarının

      Verb

      olma

      1. second-person singular negative imperative of olmak

      Uzbek

      Other scripts
      Arabic (Afghan Uzbek) آلمه
      Cyrillic олма
      Latin olma

      Etymology 1

        Inherited from Proto-Common Turkic *alma.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ɒl.ma/, [ɒ̝l.mæ]
        • Hyphenation: ol‧ma

        Noun

        olma

        1. apple
        Declension
        Declension of olma
        singular plural
        nominative olma olmalar
        genitive olmaning olmalarning
        dative olmaga olmalarga
        definite accusative olmani olmalarni
        locative olmada olmalarda
        ablative olmadan olmalardan
        similative olmadek olmalardek
        Possessive forms of olma
        1st person singular
        singular plural
        nominative olmam olmalarim
        genitive olmamning olmalarimning
        dative olmamga olmalarimga
        definite accusative olmamni olmalarimni
        locative olmamda olmalarimda
        ablative olmamdan olmalarimdan
        similative olmamdek olmalarimdek
        2nd person singular
        singular plural
        nominative olmang olmalaring
        genitive olmangning olmalaringning
        dative olmangga olmalaringga
        definite accusative olmangni olmalaringni
        locative olmangda olmalaringda
        ablative olmangdan olmalaringdan
        similative olmangdek olmalaringdek
        3rd person singular
        singular plural
        nominative olmasi olmalari
        genitive olmasining olmalarining
        dative olmasiga olmalariga
        definite accusative olmasini olmalarini
        locative olmasida olmalarida
        ablative olmasidan olmalaridan
        similative olmasidek olmalaridek
        1st person plural
        singular plural
        nominative olmamiz olmalarimiz
        genitive olmamizning olmalarimizning
        dative olmamizga olmalarimizga
        definite accusative olmamizni olmalarimizni
        locative olmamizda olmalarimizda
        ablative olmamizdan olmalarimizdan
        similative olmamizdek olmalarimizdek
        2nd person plural
        singular plural
        nominative olmangiz olmalaringiz
        genitive olmangizning olmalaringizning
        dative olmangizga olmalaringizga
        definite accusative olmangizni olmalaringizni
        locative olmangizda olmalaringizda
        ablative olmangizdan olmalaringizdan
        similative olmangizdek olmalaringizdek
        3rd person plural
        singular plural
        nominative olmasi olmalari
        genitive olmasining olmalarining
        dative olmasiga olmalariga
        definite accusative olmasini olmalarini
        locative olmasida olmalarida
        ablative olmasidan olmalaridan
        similative olmasidek olmalaridek
        Derived terms

        Etymology 2

        Verb

        olma

        1. second-person singular negative imperative of olmoq