okupacja

Polish

Etymology

Borrowed from French occupation, from Middle French occupation, from Latin occupātiō.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɔ.kuˈpa.t͡sja/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -at͡sja
  • Syllabification: o‧ku‧pa‧cja

Noun

okupacja f

  1. occupation (activity or task with which one occupies oneself)
  2. (military) occupation (control of a country or region by a hostile army)

Declension

Declension of okupacja
singular plural
nominative okupacja okupacje
genitive okupacji okupacji, okupacyj1
dative okupacji okupacjom
accusative okupację okupacje
instrumental okupacją okupacjami
locative okupacji okupacjach
vocative okupacjo okupacje

1Archaic.

Derived terms

adjective
  • okupacyjny

Further reading

  • “okupacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “okupacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)