okularnik

Polish

Etymology

    From okular + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔ.kuˈlar.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -arɲik
    • Syllabification: o‧ku‧lar‧nik

    Noun

    okularnik m pers (female equivalent okularnica)

    1. (colloquial) four-eyes, specky
      Synonym: sowa

    Declension

    Declension of okularnik
    singular plural
    nominative okularnik okularnicy, okularniki1
    genitive okularnika okularników
    dative okularnikowi okularnikom
    accusative okularnika okularników
    instrumental okularnikiem okularnikami
    locative okularniku okularnikach
    vocative okularniku okularnicy

    1Deprecative.

    adjective
    • okularowy

    Noun

    okularnik m animal

    1. Indian cobra
      Synonym: kobra indyjska

    Declension

    Declension of okularnik
    singular plural
    nominative okularnik okularniki
    genitive okularnika okularników
    dative okularnikowi okularnikom
    accusative okularnika okularniki
    instrumental okularnikiem okularnikami
    locative okularniku okularnikach
    vocative okularniku okularniki

    Further reading

    • “okularnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “okularnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)