okucie

Polish

Etymology

    From okuć + -cie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔˈku.t͡ɕɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ut͡ɕɛ
    • Syllabification: o‧ku‧cie

    Noun

    okucie n

    1. (countable) any metal fitting or adornment; ferrule

    Declension

    Declension of okucie
    singular plural
    nominative okucie okucia
    genitive okucia okuć
    dative okuciu okuciom
    accusative okucie okucia
    instrumental okuciem okuciami
    locative okuciu okuciach
    vocative okucie okucia

    Noun

    okucie n

    1. (uncountable) verbal noun of okuć

    Declension

    Declension of okucie
    singular
    nominative okucie
    genitive okucia
    dative okuciu
    accusative okucie
    instrumental okuciem
    locative okuciu
    vocative okucie

    Further reading

    • “okucie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “okucie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)