okoń

See also: -okon, okon, Okoń, and Okon

Old Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *okunь. First attested in 1389.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɔkɔ(ː)ɲ/
    • IPA(key): (15th CE) /ɔkɔɲ/, /ɔkoɲ/

    Noun

    okoń m animacy unattested

    1. European perch (Perca fluviatilis)
      • 1856-1870 [1389], Antoni Zygmunt Helcel, editor, Starodawne Prawa Polskiego Pomniki‎[1], volume VIII, number 5035:
        Terminum secundum pro piscatura... V capecia ocune
        [Terminum secundum pro piscatura... V capecia okunie]
      • 1885-2024 [15th century], Jan Baudouina de Courtenay, Jan Karłowicz, Antoni Adam Kryńskiego, Malinowski Lucjan, editors, Prace Filologiczne‎[2], volume V, page 11:
        Okvn spata
        [Okuń spata]

    Descendants

    • Polish: okoń

    References

    Polish

    okonie

    Etymology

      Inherited from Old Polish okoń.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈɔ.kɔɲ/
      • Audio 1:(file)
      • Audio 2:(file)
      • Rhymes: -ɔkɔɲ
      • Syllabification: o‧koń
      • Homophone: Okoń

      Noun

      okoń m animal (diminutive okonek or okoniek)

      1. perch (fish)

      Declension

      Declension of okoń
      singular plural
      nominative okoń okonie
      genitive okonia okoni
      dative okoniowi okoniom
      accusative okonia okonie
      instrumental okoniem okoniami
      locative okoniu okoniach
      vocative okoniu okonie

      Further reading

      • “okoń”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “okoń”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish)