ognik

Polish

Etymology

From ogień +‎ -ik. Sense 5 coined by Cnapius.[1]

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈɔɡ.ɲik/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔɡɲik
  • Syllabification: og‧nik

Noun

ognik m inan

  1. diminutive of ogień
  2. (folklore) will-o'-the-wisp (strange light)
    Synonym: błędny ognik
  3. firethorn, pyracantha
  4. (Masuria) synonym of gorczyca polna
  5. (Middle Polish) pyrausta

Declension

Declension of ognik
singular plural
nominative ognik ogniki
genitive ognika ogników
dative ognikowi ognikom
accusative ognik ogniki
instrumental ognikiem ognikami
locative ogniku ognikach
vocative ogniku ogniki

Derived terms

References

  1. ^ Jadwiga Puzynina (1955), “Neologizmy Grzegorza Knapskiego (dokończenie)”, in Poradnik Językowy‎[1] (in Polish), number 128, page 98: “Ognik, łac. Pyrausta (Pliniusz), bajeczny owad, który jakoby miał żyć w ogniu. Dopiero autorzy Sł. K. K. ustosunkowali się krytycznie do rzeczy i jej nazwy i nie zamieścili jej. Ognika podaje również Knapski jako ew. synonim wąglika i świetliczki (zob. wyżej).”

Further reading

  • “ognik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “ognik”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
  • Jan Karłowicz (1903), “ogień”, in Hieronim Łopaciński, Wacław Taczanowski, editors, Słownik gwar polskich [Dictionary of Polish dialects] (in Polish), volume 3: L do O, Kraków: Akademia Umiejętności, page 416