odroczenie

Polish

Etymology

    From odroczyć + -enie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔd.rɔˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛ
    • Syllabification: od‧ro‧cze‧nie

    Noun

    odroczenie n

    1. (countable, law) stay, postponement, respite, deferment

    Declension

    Declension of odroczenie
    singular plural
    nominative odroczenie odroczenia
    genitive odroczenia odroczeń
    dative odroczeniu odroczeniom
    accusative odroczenie odroczenia
    instrumental odroczeniem odroczeniami
    locative odroczeniu odroczeniach
    vocative odroczenie odroczenia
    verbs

    Noun

    odroczenie n

    1. (uncountable) verbal noun of odroczyć

    Declension

    Declension of odroczenie
    singular
    nominative odroczenie
    genitive odroczenia
    dative odroczeniu
    accusative odroczenie
    instrumental odroczeniem
    locative odroczeniu
    vocative odroczenie

    Further reading

    • “odroczenie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “odroczenie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)