odpytka

See also: odpytką

Polish

Etymology

    From odpytać + -ka. First attested in 1928.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔtˈpɘt.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘtka
    • Syllabification: od‧pyt‧ka

    Noun

    odpytka f

    1. (colloquial) oral test (action of asking someone on their knowledge of some field, usually for school) [with z (+ genitive) ‘in what subject’]

    Declension

    Declension of odpytka
    singular plural
    nominative odpytka odpytki
    genitive odpytki odpytek
    dative odpytce odpytkom
    accusative odpytkę odpytki
    instrumental odpytką odpytkami
    locative odpytce odpytkach
    vocative odpytko odpytki

    References

    1. ^ Nasza szkoła i nasze wycieczki : przeżycia szkolne uczennic z Seminarjum nauczycielskiego w Marjówce Opoczyńskiej z lat 1926-1927. (in Polish), 1928, page 10

    Further reading

    • “odpytka”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)