odpust

Polish

Etymology

    Deverbal from odpuścić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɔt.pust/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔtpust
    • Syllabification: od‧pust

    Noun

    odpust m inan

    1. (Roman Catholicism) indulgence (pardon or release from the expectation of punishment in purgatory)
    2. (Roman Catholicism) parish festival

    Declension

    Declension of odpust
    singular plural
    nominative odpust odpusty
    genitive odpustu odpustów
    dative odpustowi odpustom
    accusative odpust odpusty
    instrumental odpustem odpustami
    locative odpuście odpustach
    vocative odpuście odpusty

    Derived terms

    adjectives

    Further reading

    • “odpust”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “odpust”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)