odbój

See also: odboj

Polish

Etymology

    Deverbal from odbić.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɔd.buj/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔdbuj
    • Syllabification: od‧bój

    Noun

    odbój m inan

    1. stop, stopper, fender, buffer (device which inhibits the movement of something)
      odbój do drzwi ― door stop

    Declension

    Declension of odbój
    singular plural
    nominative odbój odboje
    genitive odboju odbojów
    dative odbojowi odbojom
    accusative odbój odboje
    instrumental odbojem odbojami
    locative odboju odbojach
    vocative odboju odboje

    Further reading

    • “odbój”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “odbój”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)