obwoluta

See also: obwolutą

Polish

obwoluta

Etymology

    Learned borrowing from Latin obvolūtus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔb.vɔˈlu.ta/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uta
    • Syllabification: ob‧wo‧lu‧ta

    Noun

    obwoluta f

    1. dust jacket

    Declension

    Declension of obwoluta
    singular plural
    nominative obwoluta obwoluty
    genitive obwoluty obwolut
    dative obwolucie obwolutom
    accusative obwolutę obwoluty
    instrumental obwolutą obwolutami
    locative obwolucie obwolutach
    vocative obwoluto obwoluty

    Further reading

    • “obwoluta”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “obwoluta”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)