obuwie

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish obów.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ɔˈbu.vjɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uvjɛ
    • Syllabification: o‧bu‧wie

    Noun

    obuwie n

    1. (uncountable, collective) footwear, footgear (items of clothing worn on feet)
      • 2008, Andy McNab, translated by Agata Sowicka and Andrzej Szymański, Odrzut broni‎[1], Warszawa: Bellona, archived from the original on 26 August 2022, page 77:
        Wracałem korytarzem, popiskując obuwiem po posadce; Stefan wyszedł właśnie z dużego salonu.
        I was coming back through the hallway, squeaking with my shoes against the foundation; Stefan had just come out of the large salon.
    2. (countable, archaic) shoe
    3. (countable, Chełmno-Dobrzyń) synonym of ubranie

    Declension

    Declension of obuwie
    singular plural
    nominative obuwie obuwia
    genitive obuwia obuwi
    dative obuwiu obuwiom
    accusative obuwie obuwia
    instrumental obuwiem obuwiami
    locative obuwiu obuwiach
    vocative obuwie obuwia

    Further reading

    • “obuwie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “obuwie”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)