obsesjonat

Polish

Etymology

    From obsesja (“obsession”), modelled after pasjonat (“passionate person”); akin to hypothetical Latin obsessiōnātus, from obsessiōnis (“obsession”) +‎ -ātus (“-ate”). First attested in 1932–1941, but in common usage only as of 1960–1990[1][2].

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔp.sɛˈsjɔ.nat/
    • Rhymes: -ɔnat
    • Syllabification: ob‧se‧sjo‧nat

    Noun

    obsesjonat m pers (female equivalent obsesjonatka)

    1. synonym of obsesjonista

    Declension

    Declension of obsesjonat
    singular plural
    nominative obsesjonat obsesjonaci, obsesjonaty1
    genitive obsesjonata obsesjonatów
    dative obsesjonatowi obsesjonatom
    accusative obsesjonata obsesjonatów
    instrumental obsesjonatem obsesjonatami
    locative obsesjonacie obsesjonatach
    vocative obsesjonacie obsesjonaci

    1Deprecative.

    References

    1. ^ obsesjonat in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
    2. ^ Smółkowska, Teresa, editor (1998–2014), Nowe słownictwo polskie. Materiały z prasy z lat 1985–2005 [New Polish Vocabulary. Press Materials from 1985–2005], volumes 1–5, Kraków

    Further reading

    • “obsesjonat”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “obsesjonat”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • obsesjonat in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
    • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “obsesjonat”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[3], 4. online edition, Warszawa