obojí

See also: oboji

Czech

Etymology

    Inherited from Old Czech obój, from Proto-Slavic *obojь. Doublet of oboje and obé.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈobojiː]
    • Hyphenation: o‧bo‧jí

    Adjective

    obojí

    1. of both kinds
      přijímání pod obojí způsobou
      communion under both kinds
      (literally, “communion under a form of both kinds”)

    Usage notes

    • Some dictionaries consider oboje and obojí to be interchangable in both meanings.

    Declension

    Declension of obojí (soft)
    singular
    masculine feminine neuter
    animate inanimate
    nominative obojí obojí obojí
    genitive obojího obojí obojího
    dative obojímu obojí obojímu
    accusative obojího obojí obojí obojí
    locative obojím obojí obojím
    instrumental obojím obojí obojím
    plural
    masculine feminine neuter
    animate inanimate
    nominative obojí obojí obojí
    genitive obojích
    dative obojím
    accusative obojí obojí
    locative obojích
    instrumental obojími, obojíma1

    1This form is used when describing dual nouns, e.g. očima, rukama.

    Further reading

    Old Czech

    Pronunciation

    • IPA(key): (13th CE) /ˈobojiː/
    • IPA(key): (15th CE) /ˈobojiː/

    Etymology 1

    See obój.

    Numeral

    obojí

    1. (later form) alternative form of obój
    Declension
    Declension of obojí (soft)
    singular
    masculine feminine neuter
    nominative obojí obojie obojie
    genitive obojieho obojie obojieho
    dative obojiemu obojí, obojiej obojiemu
    accusative obojíinan+anml or
    obojiehopers+anml
    obojú obojie
    locative obojiem obojí, obojiej obojiem
    instrumental obojím obojú obojím
    dual
    masculine feminine neuter
    nominative obojie obojí, obojiej
    genitive obojú
    dative obojíma
    accusative obojie obojí, obojiej
    locative obojú
    instrumental obojíma
    plural
    masculine feminine neuter
    nominative obojí obojie obojie
    genitive obojích
    dative obojím
    accusative obojie obojie
    locative obojích
    instrumental obojími

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Numeral

    obojí

    1. dative/locative feminine singular of obój

    References